همبازی

انزوای کودکان می تواند دلایل متعددی داشته باشد. کودک در وهله ی اول تأثیر زیادی از والدین خود می گیرد.شکست های مکرر کودک در زمینه های مختلف می تواند موجب رفتار انزوا گزینی و خجالتی شدن او شود. معمولاً کودکان گوشه گیر دچار احساس حقارت هستند. در این مواقع والدین باید به جای سرزنش کردن کودک هنگام انجام کار اشتباه یا شکست در انجام کاری، او را تشویق کرده و به وی محبت بورزند تا کودک انگیزه ای برای انجام فعالیت های گوناگون داشته باشد.

بازی و اسباب بازی به جرات می توان گفت که مهم ترین و اساسی ترین عوامل و فاکتورهای رشد روانی، ذهنی، جسمانی و عقلانی کودکان بازی کردن است. در واقع بازی کردن باعث می شود که تجارب وآگاهی هایی در کودک می شود که می تواند بهترین راهکار برای رشد او محسوب شود. بازی یکی از ضروری ترین بخش های تعلیم و تربیت کودکان و فعالیتی است که تأثیر به سزایی در رشد همه جانبه آن ها دارد.کودکان در کنار هم با بازی کردن از هم می آموزند.بازی باعث می‌شود کودکان درباره خودشان و دنیای اطرافشان شناخت به دست آورند.به آنها اجازه کشف کردن، تجربه کردن، خلق کردن، بیان افکار و اندیشه ها، رشد ماهیچه ها، توسعه مهارتهای کلامی، برقراری ارتباط با دیگران، آشنایی با مقررات و قوانین، تخیل، شاد بودن و ... را میدهد.در بازی وانمودی، از زبان استفاده میشود و این بازی در زمینه اجتماعی رخ میدهد. بسیاری از مطالعات نشان دادهاند که این تواناییهای زبانی و اجتماعی در موفقیت تحصیلی در مدرسه بسیار مؤثر هستند.